اي بلبلان الهي ، از خارستان ذلت به گلستان معنوي بشتابيد و اي ياران ترابي ، قصد آشيان روحاني فرماييد . مژده به جان دهيد كه جانان تاج ظهور بر سر نهاده و ابواب گلزار قدم را گشوده. چشم ها را بشارت دهيد كه وقت مشاهده آمد . گوش ها را مژده دهيد كه هنگام استماع آمد . دوستان بوستان شوق را خبر دهيد كه يار برسر بازار آمد و هدهدان صبا را آگه كنيد كه نگار اذن بار داده .
اي عاشقان روي جانان ! غم فراق را به سرور وصال تبديل نماييد و سم هجران را به شهد لقا بياميزيد . اگر چه تا حال عاشقان از پي معشوق دوان بودند و حبيبان از پي محبوب روان ، در اين ايام فضل سبحاني از غمام رحماني چنان احاطه فرموده كه معشوق طلب عشاق مي نمايد و محبوب جوياي احباب گشته . اين فضل را غنيمت شمريد و اين نعمت را كم نشمريد . نعمت هاي باقيه را نگذاريد و به اشياي فانيه قانع نشويد . برقع از چشم قلب برداريد و پرده از بصر دل بردريد تا جمال دوست بي حجاب ببينيد و نديده ببينيد و نشنيده بشنويد .
اي بلبلان فاني ، در گلزار باقي گلي شكفته كه همه ي گل ها نزدش چون خار و جوهر جمال نزدش بي مقدار . پس از جان بخروشيد و از دل بسروشيد و از روان بنوشيد و از تن بكوشيد كه شايد به بوستان وصال در آييد و از گل بي مثال ببوييد و از لقاي بي زوال حصه بريد و از اين نسيم خوش صباي معنوي غافل نشويد و از اين رايحه ي قدس روحاني بي نصيب نمانيد . اين پند بندها بگسلد و سلسله ي جنون عشق بجنباند و دل ها را به دلدار رساند و جان ها را به جانان سپارد. قفص بشكند و چون طير روحي قصد آشيان قدس كند .
چه شب ها رفت و چه روز ها كه در گذشت و چه وقت ها كه به آخر رسيد و چه ساعت ها كه به انتها آمد و جر به اشتغال دنياي فاني نقسي بر نيامد . سعي نماييد تا ايم چند نفسي كه باقي مانده باطل نشود . عمر ها چون برق مي گذرد و فرق ها بر بستر تراب مقر و منزل گيرد . ديگر چاره از دست رود و امور از شست . شمع باقي بي فانوس روشن و منير گشته و تمام حجبات فاني را سوخته .
اي پروانگان ! بي پروا بشتابيد و بر آتش زنيد و اي عاشقان بي دل و جان بر معشوق بياييد و بي رقيب نزد محبوب رويد . گل مستور به بازار آمد ، بي ستر و حجاب آمد و به كل ارواح مقدسه نداي وصل مي زند ، چه نيكو است اقبال مقبلين .
نقاشي كودكان 