هدف انبیا،

هدف انبیا، تاسیس ملکوت الهی بر روی زمین است. آمده اند تا روح محبت و الفت در کالبد نوع بشر بدمند. آمده اند تا سینه ی موجودات زمین را همچون فرشتگان عالم برین از بغض و کین تهی نمایند و به جای آن، در این عرش الهی و گنجینه ی ودایع خدایی لئالی گرانبهای محبت و الفت جایگزین کنند

.
این مربیان آسمانی تعلیم می دهند که دشمنی و کینه از ویژگی های اهریمن ناپاک است و محبت و مهر از صفات یزدان پاک. انبیای الهی می فرمایند : علت ایجاد، حب بوده و در سرشت آدمی از این مهر الهی اثرها است و ناگزیر باید از این اثرها، ثمرها پدید آید. به این کلام جانبخش حضرت بهاءالله گوش جان بسپاریم .

حضرت بهاءالله می فرمایند: "اشراق نهم، دین الله و مذهب الله محض اتحاد و اتفاق اهل عالم از سماء مشیت مالک قدم نازل گشته و ظاهر شده، آن را علت اختلاف و نفاق مکنید

اینک باید دید که با وجود چنین تعلیم مبارکی که هدف همه ی ادیان الهی بوده است، چرا هر امتی، امت دیگر را دشمن می پندارد و مخالف خود می شمارد؟

حضرت عبد البهاء در این باره می فرمایند : "ادیان الهیه به محبت بین بشر نازل شده، به جهت الفت نازل شده، به جهت وحدت عالم انسانی نازل شده، ولی افسوس که صاحبان ادیان نور را به ظلمت مخلوط کرده اند، هر یک هر پیغمبری را ضد دیگری می شمارند. مثلا یهودیان مسیح را ضد موسی می دانند، مسیحیان حضرت زرتشت را ضد مسیح می دانند، بوداییان حضرت زرتشت را ضد بودا می دانند و کل حضرت محمد را ضد جمیع می دانند، و جمیع منکر حضرت باب و حضرت بهاءالله. و حال آنکه این بزرگواران مبداءشان یکی است، مقصدشان یکی است و جمیع متحد و متفقند. اساس تعالیمشان یکی است، حقیقت شریعتشان یکی است، جمیع به یک خدا تبلیغ کردند و جمیع شریعت یک خدا را ترویج کردند... در حالتی که ادیان باید با یکدیگر نهایت الفت داشته باشند، نهایت اختلاف را پیدا کرده اند، عوض آنکه دلجویی از همدیگر نمایند، به قتال بر خاسته اند، این است که عالم انسانی از بدایتش تا الان راحت نیافته، همیشه بین ادیان نزاع و جدال بوده و جنگ و قتال بوده، اگر نظر به حقیقت آنها کنید، شب و روز گریه نمایید، زیرا امرالله را که اساس محبت است، اسباب مخالفت کرده اند..."