حضرت بهاءالله ميفرمايند :

 “انسان طلسم اعظم است ولكن عدم تربيت او را از آنچه با اوست محروم نموده به يك كلمه خلق فرمود وبه كلمه اخري به مقام تعليم هدايت نمود وبه كلمه ديگر مراتب ومقاماتش را حفظ فرمود ...انسان را بمثابه معدن كه داراي احجار كريمه است مشاهده نما به تربيت جواهر آن به عرصه شهود آيد وعالم انساني از آن منتفع گردد.”

 

كمي انديشه لازم است تا متوجه بشويم اگر تربيت حقيقي صورت بگيرد اين گنج پنهان درون انسانها جلوه اي آسماني پيدا مي كند از تربيت صحيح انسان به مقام حقيقي خود  مي رسد. براستي ما در اين راه چه گامي را بر داشته ايم؟ آيا گامي در راه  تربيت روحاني  خود ونونهالان عزيز مان برداشته ايم  ؟